تبلیغات
انجمن علمی ریاضی بسیج دانشجویان دانشگاه یاسوج - آموزش ریاضیات
پنجشنبه 28 اردیبهشت 1385
آموزش ریاضیات

آموزش ریاضیات، تنها برای افزایش توان فكری یا تحلیلی بشریت و كاربرد در زندگی یا سایر علوم مرتبط نیست. ریاضیات به علت داشتن تاریخ طولانی، انبوهی از دانسته ها را پدید آورده است، كه بخش مهمی از علم و دانش بشری را تشكیل می‌دهد. بنابراین اگر آموزش را به عنوان ابزار حفظ، انتقال و بالا رفتن سطح فرهنگ جامعه و مخاطبان تعریف كنیم. یكی از وظایف معلم‌های ریاضی این است كه دستاوردهای عظیم تاریخ ریاضیات را از طریق مدارس و كلاس های درس به نسل آینده انتقال دهند. در كلاس‌های درس ریاضیات كنونی، اغلب معلمان ریاضی همواره می‌كوشند، تا ابتدا دانش‌آموزان درك درستی از مفاهیم ریاضی داشته باشند، سپس تكنیك ها و روش‌های حل مسأله را ارائه می‌دهند و در مرحله آخر، كاربردهایی از درس مورد نظر را برای دانش‌آموزان بیان می‌كنند و در ارائه این مطالب از روش‌های مختلف آموزش استفاده می‌كنند. اما معلم ریاضی با دانستن تاریخ ریاضیات براساس فعالیت دانش‌آموز، می‌تواند طوری تدریس كند كه دانش‌آموز در فرایند حل مسأله یا اثبات یك قضیه قرار گرفته و تنها به راه حل اكتفا نكند. با این روش كاری می كنیم كه دانش‌آموز، مراحل مختلف حل مسأله را خودش انجام دهد. این كار باعث می‌شود كه دانش‌آموز تا اندازه ای در جریان حل مسأله و تاریخچه كشف یك قضیه قرار گیرد و به جای تكرار لفظی قضایا، علم را پیش خود بازآفرینی كند، تا این كه به نتیجه مطلوب برسد. باید توجه داشته باشیم كه تاریخ ریاضی فقط نقل روایت های زندگی علمی دانشمندان نیست

وقتی به تاریخ می نگریم، ملاحظه می كنیم كه در گذشته دور، سقراط نیز مسأله آموزش و پرورش و تئوری‌های یادگیری را مورد مطالعه قرار داده است. سقراط در روش خود، موسوم به روش «مامایی» بیان می كند كه آموزش باید طوری باشد كه دانش‌آموز (به معنی اعم آن) مفاهیم را بزاید و به نظر او معلم در این تولد، نقش «ماما» را دارد. همچنین ژان ژاك روسو اعتقاد خود را به آموزش بر محور دانش‌آموز بیان می كند، همچنین وی تاكید می‌كند كه دانش‌آموز باید علم را پیش خود بازآفرینی كند. او می‌گوید دانش‌آموز باید علوم را كشف كند

ژاك آدمار در كتاب روان شناسی ابداع در ریاضیات از قول هانری پوانكاره می نویسد

من بیان خواهم كرد كه حل فلان قضیه، تحت بهمان شرایط اتفاق افتاد، این قضیه یك نام غیر مصطلح دارد كه برای بسیاری كسان بیگانه است، اما این موضوع اهمیتی ندارد، آنچه برای روان شناس ریاضی جالب است، نه خود قضیه بلكه اوضاع و احوالی است كه به ابداع منجر می‌شود

جمیز كلارك ماكسول معتقد است، خیلی مفید خواهد بود، اگر شاگردان در هر مبحثی، نوشته های دست اول مربوط به آن مبحث را بخوانند، زیرا علوم همیشه در همان صورتی كه تولد یافته اند، بهتر جذب می‌شوند.‌‌

بنابراین ، برای رسیدن به هدف های ظریفی كه توسط محققان آموزش ریاضی در بالا پیشنهاد شده است، یعنی «افزایش درك ریاضی»، باید تاریخ ریاضیات را به عنوان یك ابزار موثر در دست معلم برای دادن بینش به دانش‌آموزان و برانگیختن علاقه آن‌ها در نظر گرفت. اگر با كاوشی در تاریخ ریاضیات بتوانیم دانش‌آموز را در اوضاع و احوالی قرار دهیم كه منجر به كشف یك قضیه یا فرایند حل یك مسأله ‌شود در این صورت تدریس را به طور جذاب‌تر انجام داده‌ایم و دانش‌آموز با فكر خود «مانند یك ریاضیدان» شروع به اكتشاف می كند. در نتیجه دانش‌آموز با این عمل مفاهیم را كمتر فراموش خواهد كرد و چه بسا با این فرایند، دانش‌آموز بتواند مطالبی را با فكر خود بزاید، كه برای ما تازگی داشته باشد، زیرا ریاضیات در حقیقت آفرینش آزادانه ذهن بدون هیچ محدودیتی به جز ماهیت خود ذهن است

آشنایی با تاریخ ریاضیات، تسلط معلمان ریاضی را بر مباحث درسی كامل‌تر می كند و به آن‌ها امكان می دهد تا موضوع تدریس خود را عمیق تر و با احساس قوی‌تری درك و تدریس كنند

From: roshd.com



[+] نوشته شده توسط مصطفی دلیرپور در ساعت 02:05 ق.ظ | موضوع: اخبار ریاضی , | نظر |